Thursday, February 15, 2007

|| ค า ด ห วั ง อ ะ ไ ร ||


อ ะ ไ ร กั น ...

เมื่อวานคาดหวังอะไรไว้เยอะ

ไม่ว่าจะเป็นคำพูด รึว่าสิ่งของ

จริงๆแล้วต่อว่าใครไม่ได้เลย

ก็ไม่ผิดสักคนนี่นา

แต่ว่า....

พอไม่ได้อะไรสักอย่าง

มันก็พาลจะโมโหขึ้นมา

นึกอิจฉาคนอื่นเค้าไปทั่ว

สำคัญมากมั้ยล่ะนั่น...เอาเถอะ

ไม่ว่ายังไง ก็ไม่คิดว่าตัวเองทำผิดอยู่ดี

- - - - - - - - - - - - - - - - - -

...ตื่นขึ้นมา...คิดถึงเป็นคนแรก ไม่แปลกใช่มั้ย

แม่โทรมาหาตอนตื่นพอดี ... ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

...นั่งทำรายงาน...แสบตาจัง จ้องตั้งนาน

มองโทรศัพท์ ... ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

...ไปส่งรายงาน ... อาจารย์กลับบ้านแล้ว ฉลองกับแฟนสิท่า..

กำโทรศัพท์ ... ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

...ออกไปกินข้าวไก่อบ... ( สวนนม สาขาสาม หน้ามอ )

นั่งคิดไปเรื่อย ... ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

...อากาศร้อน... กลับมาฟังเพลงที่ห้อง ยืนที่หน้าต่าง

เผลอหลับไป ... ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

...หิว--อยากกินเส้น ... รางเม็งหน้ารินคำ 2 ชามแน่ะ..

โทรศัพท์อยู่ในกระเป๋า...ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

...กลับมาอาบน้ำ...แบตจะหมดแล้ว

ชาร์ตดีกว่าใกล้หมดล่ะ ... ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

...ระบาย...เล่าอะไรต่างๆที่ผ่านมาในวันนี้

เขียนไปเรื่อย ... ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ความสุขเกิดจากการคาดหวังเล็กๆน้อยนะ

แล้วความทุกข์ก็เกิดจากการคาดหวังเหมือนกัน

อืม...คิดมากน่า เวลาในหนึ่งวันมันน้อยมาก

24 ชั่วโมง คงไม่พอหรอก คนเราโลภมากจะตายไป

แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ... หรืออาจจะเข้าใจ

....ดีแต่พูด.... ไม่มีใครเห็นหรอก...